رئیس جعفری گفت: طرح این موضوع که مصدق ناگهان توانست فضا را در دست بگیرد، چندان منطقی و عقلانی نیست. مصدق به عنوان فردی که در هفتاد سالگی رهبر جریان ملی شدن صنعت نفت شده است، انتخاب طبیعی نخبگان زمانه

در نگاه مصدق، راه‌آهن زیرساختی برای توسعه و نمادی از استقلال اقتصادی و سیاسی بود. او نه تنها اصل ضرورت راه‌آهن را زیر سؤال نمی‌برد، بلکه معتقد بود مسیر راه‌آهن شمال ـ جنوب چندان سودمند نیست و در مقابل بر

در تاریخ اداره اقتصاد ایران، هنوز هم رکورد دکتر مصدق در اوج تحریم و سقوط درآمدهای ارزی حاصل از نفت، در ارائه بودجه متوازن یک رکورد بی‌نظیر به شمار می‌رود. با این اوضاع و احوال، این دستاورد همچنان به قوت

وقتی بی‌ثباتی و تعرض به حقوق مالکیت اتفاق می‌افتد، انگیزه‌ای برای سرمایه‌گذاری مولد باقی نمی‌ماند و تولید فناورانه شکل نمی‌گیرد. با این نحوه خلق ثروتِ مافیایی و شبه‌مافیایی، نمی‌توان اکثریت جمعیت را از حداقل امکانات معیشتی برخوردار کرد. با کمال

شهید بهشتی تاکید داشتند که باید در عمل دید که اگر حکومتی خواهان توسعه است، آیا مردم را صاحبان اصلی حق می‌داند یا خیر! بارها با حکومتگران، به‌ویژه در همین دولت فعلی، این مسئله را مطرح کرده‌ام و به آنها

اگر قرار باشد راه برون‌رفتی برای اقتصاد ایران وجود داشته باشد، صرف‌نظر از مسئله کلان‌ترِ فقدان تصمیم‌گیری که باید حل شود، لازم است اقتصاد را از منظر بخش حقیقی تحلیل کنیم؛ یعنی سرمایه‌گذاری و اشتغال را در مرکز توجه قرار

در دوره بازسازی پس از جنگ، هیچ کشوری اجازه سلطه مافیاهای رباخوار را نمی‌دهد. حتی کشورهای پیشرفته صنعتی پس از جنگ جهانی دوم، برای پیشبرد پروژه‌های بازسازی با منافع عمومی، اولین اقدامشان ملی‌سازی بانک‌های خصوصی بوده است. من در تجربه

خاضعانه تقاضا می‌کنم کسانی که دوباره قصد اجرای این سیاست‌ها را دارند، تجربه دی‌ماه ۱۴۰۴ را فراموش نکنند. شما دائما طیف جمعیتی آسیب‌دیده از این سیاست‌ها را گسترش می‌دهید و حتی کسانی را که هنوز کاملا به مرز فروپاشی نرسیده‌اند،

کشور باید برنامه توسعه علمی داشته باشد؛ البته نه فقط در دولت، برنامه‌ریزی توسعه، کار، کارمندی نیست. ما باید به بخش‌هایی مثل رقابت اهمیت بدهیم و با کشورهای مختلف تعامل کنیم. ما باید پیش‌نویس سند ملی توسعه فناورانه را تهیه

برخی می‌گویند ما از آثار تورمی نقدینگی آسیب دیده‌ایم و بنابراین نباید به سمت افزایش آن رفت. اما باید داده‌ها را دقیق بررسی کرد. در ایران نه با دولت بسیار بزرگ مواجه هستیم و نه با نقدینگی بیش از اندازه